Historia Lisy Theris, która w lipcu 2017 roku spędziła 28 dni w gęstych lasach hrabstwa Bullock w Alabamie, jest jednym z najbardziej niezwykłych przykładów ludzkiej wytrzymałości. To, co zaczęło się od ucieczki przed potencjalnym zagrożeniem kryminalnym, przerodziło się w niemal miesięczną walkę o życie w środowisku skrajnie nieprzyjaznym dla człowieka bez odpowiedniego przygotowania i ekwipunku.

Zdarzenia nabrały tempa w nocy 18 lipca 2017 roku. Lisa znalazła się w samochodzie z dwoma mężczyznami, którzy planowali włamanie do domku myśliwskiego. Nie chcąc brać udziału w przestępstwie, kobieta podjęła instynktowną decyzję o ucieczce. Wbiegła w głąb lasu boso, bez zapasów wody, jedzenia czy telefonu. Miała na sobie letnią odzież oraz obuwie, które nie było przymocowane do stopy, co w trudnym, błotnistym i porośniętym krzakami terenie spowodowało ich natychmiastowe zgubienie już na pierwszych metrach ucieczki.

W warunkach nocnych, przy braku widoczności i wysokim poziomie adrenaliny, doszło do natychmiastowej utraty orientacji przestrzennej. Gęste zalesienie Alabamy (USA) charakteryzuje się brakiem wyraźnych punktów orientacyjnych, co w połączeniu z paniką doprowadziło do tego, że Lisa zamiast kierować się ku drodze, nieświadomie zagłębiała się w dzikie ostępy.

Fizjologiczne i medyczne aspekty przetrwania

Po kilku dniach priorytety uległy zmianie – walka o wyjście z lasu stała się walką o utrzymanie funkcji życiowych. Organizm Lisy został wystawiony na ekstremalne próby:

• Przy wysokiej wilgotności i temperaturze Alabamy, odwodnienie było największym zagrożeniem. Lisa zmuszona była pić wodę z kałuż oraz zlizywać rosę i deszczówkę z liści. Choć woda ta była zanieczyszczona mikrobiologicznie, w tamtym momencie była jedynym sposobem na uniknięcie śmiertelnej niewydolności nerek.

• Kobieta łącznie straciła blisko 20 kilogramów masy ciała. Jej jedynym źródłem kalorii były dzikie jagody oraz grzyby. Należy podkreślić, że spożywanie nieznanych roślin w warunkach survivalowych jest obarczone ogromnym ryzykiem zatrucia, jednak skrajny głód zmusił ją do podjęcia tego ryzyka.

• Poruszanie się boso po nierównym terenie doprowadziło do licznych skaleczeń, które w wilgotnym środowisku szybko ulegały stanom zapalnym. Dodatkowym obciążeniem były liczne pogryzienia przez owady oraz kontakt z trującym bluszczem, wywołujący bolesne wysypki.

Stan psychiczny i mechanizmy obronne

W miarę upływu tygodni jasność umysłu Lisy zaczęła słabnąć na skutek niedożywienia i chronicznego braku snu. Pojawiła się dezorientacja czasowa i luki w pamięci. Kluczowym czynnikiem, który pozwolił jej przetrwać, była motywacja emocjonalna – wspomnienia o rodzinie służyły jako psychiczna kotwica, zapobiegając całkowitemu załamaniu się woli walki.

12 sierpnia 2017 roku (po wielu dniach błądzenia) Lisa zdołała dotrzeć do autostrady, gdzie została dostrzeżona przez przejeżdżającą autem kobietę. Jej stan fizyczny był krytyczny: skrajne wycieńczenie, odwodnienie i liczne infekcje skórne wymagały natychmiastowej hospitalizacji. Jej powrót do zdrowia był procesem długotrwałym, obejmującym zarówno regenerację fizyczną, jak i pomoc psychologiczną po przebytym traumatycznym doświadczeniu.

Podsumowanie

Przypadek Lisy Theris to dowód na to, że w sytuacjach ekstremalnych wola przetrwania i zdolność adaptacji organizmu mogą przeważyć nad brakiem przygotowania technicznego i zasobów. Historia ta uczy, że nawet w sytuacjach beznadziejnych, ludzki organizm posiada ogromne rezerwy sił.

Zainteresowany tematem survivalu, jeśli tak, polecam również lekturę polskich bestsellerów:

• Survivalowe patenty. Zrób to sam (DIY), jak zrobić przydatne rzeczy ze znalezionych śmieci
• Kiedy się wali, pali lub tonie. Niezbędnik survivalowy, dotycząca psychologii przetrwania
• Czysta woda na szlaku, w domu, survivalu, jak pozyskać i uzdatnić wodę w terenie
• Pierwsza pomoc. Gdy poleje się krew,  praktyczne porady związane z tamowaniem krwawienia, także improwizacji
• Vademecum survivalowe, liczne porady survivalowe (las, miasto, uwięzienie)