W sierpniu 1932 roku radziecki strażnik w portowym miasteczku Kiem nad Morzem Białym obserwował mężczyznę wypływającego łodzią wraz z żoną i nastoletnim synem. Sprzęt wędkarski i puste wiadra sugerowały zwykłe, popołudniowe wędkowanie za zgodą władz obozowych. Strażnik nie wiedział jednak, że rekwizyty te były jedynie przykrywką, a ta trzyosobowa rodzina nigdy już nie miała powrócić.