Użycie gazu pieprzowego jako środka obrony koniecznej
Miotacz gazu pieprzowego to jedno z najskuteczniejszych cywilnych narzędzi obronnych, pod warunkiem jego właściwego doboru i przenoszenia:
Forma substancji: Należy kupować wyłącznie gazy w formie strugi, piany lub żelu. Należy bezwzględnie unikać gazów w formie mgły (chmury). Mgła na wolnym powietrzu zostanie natychmiast rozproszona przez wiatr, a w pomieszczeniu zamkniętym porazi w pierwszej kolejności samą osobę broniącą się.
Konstrukcja: Miotacz powinien posiadać mechaniczną klapkę zabezpieczającą, a nie bezpieczniki nastawne. W warunkach stresu bojowego precyzyjna motoryka zawodzi i odbezpieczenie manualnego suwaka może okazać się niemożliwe. Warto wybrać model działający również w pozycji odwróconej (360 stopni).
Parametry techniczne i legalność: Zakupów należy dokonywać wyłącznie w certyfikowanych sklepach militarnych, nigdy na bazarach, gdzie można trafić na groźne substancje chemiczne grożące odpowiedzialnością karną za trwałe uszkodzenie wzroku napastnika. Skuteczny gaz cywilny powinien mieć stężenie powyżej 2 milionów jednostek w skali Scoville’a (SHU) – służby mundurowe stosują stężenia rzędu 3-4 milionów SHU. Należy pamiętać, że gaz może zadziałać z opóźnieniem kilkunastu sekund na osoby pod wpływem alkoholu, a na osoby pod wpływem silnych środków odurzających (naćpane) może nie zadziałać w ogóle.
Miejsce przenoszenia: Gaz nosi się zawsze w zasięgu ręki dominującej (w kieszeni spodni latem, w kieszeni płaszcza zimą, przy desce rozdzielczej w samochodzie lub bezpośrednio przy drzwiach wejściowych do mieszkania). Przechowywanie gazu na dnie damskiej torebki czyni go bezużytecznym w sytuacji nagłego ataku.
W temacie psychologii przetrwania polecam książkę: Kiedy się wali, pali lub tonie. Niezbędnik survivalowy, wyd. Pascal





