Historia słynnego kleju „Superglue” sięga II wojny światowej, kiedy to doktor Harry Coover pracował nad przezroczystym plastikiem do celowników broni. Choć pierwotny projekt zakończył się niepowodzeniem, naukowiec przypadkowo stworzył substancję o potężnych właściwościach adhezyjnych (łączących). Formułę dopracowano w latach 50. i opatentowano jako klej cyjanoakrylowy.
To amerykański thriller akcji i dramat survivalowy. Głównym bohaterem filmu jest James Belmont (w tej roli Brad Pitt) – były żołnierz amerykańskich sił specjalnych (Army Special Forces). Po katastrofie lotniczej w rzece w głębi lasu, bezlitosnej dziczy na Alasce, po zalaniu i uszkodzeniu radia zostaje odcięty od kontaktu z cywilizacją. Musi poradzić sobie jedynie z
Legitymowanie, interwencje, stosowanie przymusu bezpośredniego oraz działania ratownicze. Dodatkowo presja psychiczna podczas przesłuchania czy areszt wydobywczy. Wielu Polaków miało lub będzie miało do czynienia z takimi lub podobnymi czynnościami funkcjonariuszy. Bywa, że podczas nich dochodzi do poważnych nadużyć i łamania praw obywateli. Warto pamiętać o kluczowych zasadach.
Miotacz gazu pieprzowego to jedno z najskuteczniejszych cywilnych narzędzi obronnych, pod warunkiem jego właściwego doboru i przenoszenia:
Obecny czas charakteryzuje się narastającym poczuciem niepewności i niepokoju. Mimo sprzyjającej, letniej aury, na świecie wyczuwalne jest wiszące w powietrzu zagrożenie. Sytuacja ta wydaje się głębsza i bardziej niepokojąca niż zjawiska z czasów niedawnej pandemii, sprawiając wrażenie procesu nieuniknionego oraz w pewnym stopniu zaplanowanego.
12 grudnia 1899 roku w Pretorii w RPA młody człowiek zeskakuje z trzymetrowego muru wprost na terytorium wroga. Ma zakrwawione ręce, 25 lat, cztery tabliczki czekolady, jeden herbatnik, żadnej mapy, broni ani kompasu. Przed nim rozciąga się trzysta metrów otwartej przestrzeni kontrolowanej przez nieprzyjaciela, a cała Republika Transwalu – licząca pięćdziesiąt tysięcy uzbrojonych mężczyzn –
W sierpniu 1932 roku radziecki strażnik w portowym miasteczku Kiem nad Morzem Białym obserwował mężczyznę wypływającego łodzią wraz z żoną i nastoletnim synem. Sprzęt wędkarski i puste wiadra sugerowały zwykłe, popołudniowe wędkowanie za zgodą władz obozowych. Strażnik nie wiedział jednak, że rekwizyty te były jedynie przykrywką, a ta trzyosobowa rodzina nigdy już nie miała powrócić.